Vertrouwen

 

Toen ik een keer ’s avonds tegen mijn dochter zei wat ze de volgende dag allemaal nog moest doen, zei ze: “Mam, je hebt het toch altijd over het hier-en-nu?” “Ja” zei ik, trots dat ze dat toch had meegekregen. “Nou NU lig ik in bed en NU moet ik slapen!”

 

Tja daar had ze gelijk in en al glimlachend liep ik de trap af.

 

2 jaar eerder was ik begonnen mijn eigen pad te volgen. Van een moeder die fulltime met haar bezig was, ging ik nu ineens allerlei workshops, trainingen, opleidingen en dingen ondernemen.

 

Zij daarentegen was een echte tiener, leefde in haar eigen wereld met leuke vriendinnen, school (een noodzakelijk kwaad…) en social media. Ik had niet echt de indruk dat ze enig idee en interesse had van waar ik mee bezig was.

 

Maar ze had toch het één en ander opgepikt en alhoewel ze het in haar eigen voordeel gebruikte (ik vertelde haar tenslotte wat ze aan huiswerk moest doen), was het toch een begin.

 

Ik ben verder gegaan met de ontwikkeling van mijn bedrijf. Onze tuinkamer ingericht als praktijkruimte, een website bouwen, visitekaartjes drukken, elke zaterdag naar de opleiding en langzaam kreeg het meer en meer vorm. De eerste proefpersonen kwamen en ik sprak steeds meer met vertrouwen over mijn bedrijf. Ik presenteerde de naam van mijn bedrijf en niemand vroeg waarom ik het zo noemde. Dat had ik eigenlijk wel verwacht, maar omdat ik daar niet over twijfelde en ‘gewoon’ de naam presenteerde, kreeg ik er ook geen vragen over.

 

Langzaam ontwaakt ze nu uit tienerland en wenst ze mij succes als ik een coachgesprek heb, wenst ze mij plezier als ik iets leuks ga doen.

Zelfs als ik met oppas voor de hond zit, wil ze zich wel ziek melden met de mededeling ‘Alles voor je bedrijf’. Ja als het haar uitkomt ja!

 

Maar als ik haar vertel dat ik voor een training een vraag moeten beantwoorden waarom cliënten naar mij moeten komen, antwoord ze

"Omdat jij de beste bent!" Toch lief!

 

En het is zo fijn als je gezin je steunt, je helpt en achter je staat!

 

Ja ik kom er wel, met de nodige ups en downs die iedereen heeft, maar ik doe wat ik leuk vind en volg mijn hart!

 

Wil jij nou ook je hart volgen en nu echt aan jezelf gaan werken? Neem contact met mij op voor een kop koffie of thee en zet vandaag nog die 1e stap!

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Yolanda (vrijdag, 01 juni 2018 15:14)

    Mooi om te lezen dat je dochter toch van alles oppakt. "Ze horen je niet maar ze luisteren wel" hoorde ik eens over tieners. Ga het ook meemaken, zoonlief is nu 11.